Zo vanzelfsprekend
Je hebt op een bepaald moment mantelzorgtaken op je genomen. Je weet al niet meer waarom, maar dat het aan blijft houden dat is jou inmiddels wel duidelijk geworden. Je doet trouw wat er moet gebeuren, maar eigenlijk past het op deze manier niet meer voor jou.
Op een gegeven moment hoorde ik de uitspraak: ‘Wie A zegt …’ en voordat de zin volledig was uitgesproken, had ik ‘m zelf al ingevuld: ‘Wie A zegt, moet ook B zeggen’. Dat was wat ik lange tijd te horen kreeg en heel normaal was gaan vinden. Dat deze keer de uitspraak luidde: ‘Wie A zegt, mag A ook terugnemen’, die was nieuw voor me en eentje die ik goed in mijn oren heb geknoopt.
Mezelf herinneren aan dit riedeltje helpt mij op de momenten dat ik het lastig vind om verandering in een zorgtaak aan te brengen, terwijl een ander gewend is dat ik dit vanzelfsprekend doe.
Wat roept ‘Wie A zegt …’ bij jou als eerste op?
Heb je het idee dat jij hier ook tegenaan loopt en wil je er graag verder over praten? Vraag hier jouw gesprek aan dan plannen we samen een moment hiervoor.