~ Je moeder vraagt of jij de boodschappen kan doen, nu zij dat onverwacht niet meer zelf kan. Natuurlijk wil je dat doen. Zij heeft ook altijd klaar gestaan voor haar ouders, ook al leek dat soms lastig voor haar. Terwijl je er zo aan denkt, realiseer je je ineens dat deze taak jou een paar uur per week kost, als er tussentijds iets op is dan zal je ook even op pad moeten en dat juist nu jij aan jouw eigen nieuwe plannen wil werken. Je denkt: ‘Ik heb al ja gezegd, er is nu geen weg meer terug’. Het boodschappen doen voor jouw eigen gezin en dat ook nog eens combineren met de boodschappen van jouw ouders dat valt je zwaar. Of je in de supermarkt twee scanners pakt en voor beide huishoudens een kar vult of twee keer achter elkaar de winkel in gaat, het maakt geen verschil. Je baalt enorm dat je alle tijd en vrijheid inlevert om deze klus wekelijks te klaren. Van je opleiding en je eigen plannen komt zo maar weinig terecht.

~ Ze is inmiddels een heel ander mens voor jou dan de moeder die je kende. Zelfs als je helemaal niet op pad hoeft, als er geen doktersafspraken staan, geen was hoeft te draaien, geen boodschappen hoeft te doen, merk je toch dat je niet toekomt aan de studie die je voor jezelf aan het doen was, omdat dit in je hoofd zit. Het houdt je tegen. Je piekert je suf en kan je aandacht niet bij jouw huiswerk houden. Na een ochtend studeren realiseer je je dat je geen stap verder bent en eigenlijk alleen maar naar de lesstof hebt zitten turen, er blijft totaal niets hangen. Je vraagt je sterk af: ‘Hebben mijn plannen zo eigenlijk überhaupt wel kans van slagen?’

~ Via de wijkverpleegkundige heb je rechten gekregen tot het zorglogboek van jouw moeder. Elke ochtend lees je op de achtergrond mee hoe het met haar gaat. Je komt regelmatig berichten tegen waaruit je opmaakt dat ze slecht heeft geslapen en ook nog eens vroeg in de avond op bed is gelegd. Je weet dat zij dit anders wil en jij wil haar situatie graag verbeteren. Het liefste zou je direct de telefoon pakken om dit recht te zetten voor haar. Als je voor de zoveelste keer bent afgeleid door zorgelijke gedachten voordat de dag begonnen is, ga je op pad om even te zien hoe het werkelijk met je moeder gaat. Je blijft langer bij haar dan gedacht en eenmaal weer thuis baal je dat jouw eigen plannen deze ochtend alweer niet uit de verf zijn gekomen.

~ Jouw broers en zussen willen ook wel iets voor jouw moeder doen en geven aan: ‘Zeg jij maar wat we kunnen doen’. Da’s superlief. Maar dat zorgt ervoor dat jij uren bezig bent om uit te puzzelen wie wat kan doen en heb je het net zo snel zelf gedaan. Intussen ben je weer niet toegekomen aan Module 4 van de opleiding waar je mee bezig bent. Je zucht en zegt in jezelf: ‘Het zorgen kost me echt te veel tijd!’.

Hoe zou het voor je zijn …

• als je eindelijk jouw plannen kan realiseren, terwijl er ook goed voor jouw moeder wordt gezorgd?
• als jij grip hebt op jouw eigen agenda?
• als je jouw zorgelijke gedachten kan parkeren en aan jouw studie toekomt?
• als jij jouw aandacht bij jouw eigen leven kan houden?
• als jij zorgtaken aan anderen over kan laten, zodat je eindelijk eens aan je eigen voornemens toekomt?

Na dit traject

~ Jouw moeder mag vandaag met ontslag uit het ziekenhuis. Jij kijkt uit naar de eerste lesdag van de opleiding die jouw werkzame leven gaat veranderen. Je geniet nu al van alle nieuwe plannen die je hebt. Je bent ontzettend blij dat je een familielid bereid hebt gevonden om vandaag een dag vrij te nemen, zodat jouw moeder weer veilig naar huis kan en rustig thuis op kan starten. Samen met jouw moeder wordt zelfs nog het intakegesprek met de thuiszorg gevoerd en jij geniet intussen van deze dag helemaal voor jouzelf.

~ Je hebt besloten dat je de boodschappen niet voor jouw gezin én jouw ouders kan doen en hebt de bezorgservice van een supermarkt geregeld. Het voelt voor jezelf nog even onwennig en best luxe zo’n service, maar je merkt dat je ineens de vrijheid hebt om de boodschappen te bestellen en te laten bezorgen wanneer het jóu uitkomt. Je zit al achter jouw computer een online lesdag te volgen, op het moment dat de boodschappenservice aanbelt en vervolgens ook nog alles netjes voor jou in de hal zet. Je betaalt de bezorger, kijkt de volle kratten aan en je denkt: ‘Opbergen in de kast en de rest wegbrengen naar mijn ouders dat doe ik later op de dag wel’. Je bent blij dat je deze keuzes voor jezelf maakt en dat je extra tijd hebt om aan jouw eigen plannen te werken.

~ Ook al zie je dat jouw moeder niet meer de vrouw is die ze altijd was, je accepteert steeds beter dat dit de huidige situatie is. Je staat ’s morgens rustig op en kijkt uit naar wat deze dag jou zal brengen. Als eerste pak je jouw huiswerk met volle aandacht op. Voordat je het weet heb je aardig wat theorie gelezen. Je wordt helemaal enthousiast van al het nieuwe dat je mag leren. Voor het eerst heb je het gevoel dat dit écht is wat bij jou past en dat jouw plannen wél zullen slagen.

~ Je hebt toegang tot het zorglogboek van jouw moeder en je merkt dat er dagen voorbijgaan zonder dat je leest wat er over haar wordt genoteerd. Je kan de zorgsituatie van jouw moeder goed loslaten. Als ze zelf vertelt hoe het met haar gaat, dan luister je en als er iets speelt waar ze zich zorgen over maakt, dan vraag je haar hoe zij denkt dat ze dit zelf aan zou kunnen pakken of veranderen. Jouw neiging om voor haar op te komen is op de achtergrond verdwenen. Je start rustig jouw werkdag, maakt een planning voor jouw eigen werkzaamheden en gaat lekker aan de slag. Na een productieve ochtend klap je voldaan de laptop en het notitieblok dicht en denkt even ‘goh, hoe zou het met moeder zijn, zou het goed gegaan zijn vandaag?’ waarna je rustig aan het avondeten begint.

~ Jouw broers en zussen vragen jou welke zorgtaak ze van je over kunnen nemen. Je hebt kort en helder uitgelegd wat zij kunnen doen en ze gaan er zelf mee aan de slag voor moeder, ieder op hun eigen manier. Je bent blij dat zij hun hulp aanbieden, dat je deze taken aan hen over kan laten en maakt dankbaar gebruik van de gelegenheid om een paar modules voor jouw opleiding door te nemen. Je houdt zelfs tijd over en je ziet kans om een flinke wandeling te maken. Je geniet sinds lange tijd van deze momenten voor jezelf, terwijl jullie goed zorgen voor jouw moeder.

Veelgestelde vragen

Ik heb al aardig wat gelezen over omgaan met mantelzorg. Waarom zou ik dan nog naar een coach gaan?

Als je over dit onderwerp leest, betekent dat nog niet dat je de tips ook in je leven door gaat voeren. In mijn coachtraject ga je inzichten opdoen die je ook daadwerkelijk in de praktijk brengt. Verandering heeft tijd en aandacht nodig. Ik luister naar je. Je hoeft het niet alleen te doen.

Ik zit in een zorgsituatie met mijn ouders en heb overdag geen tijd. Mag ik ook in de avonduren bij jou komen?

Ik coach overdag en kijk graag binnen de openingstijden met je mee naar een passende afspraak met jou. Zie dit ook als een kans om ruimte in te bouwen voor jezelf binnen de zorgsituatie waarin je zit.

Hoe lang duurt het traject?

We zien elkaar 4 momenten met een tussentijd van 2 weken. Een traject omvat dan 6 weken.

Met welke vragen kan ik bij jou terecht?

Laten we een gratis telefonisch gesprek van 15 minuten inplannen. Dan leg ik uit wat ik voor jou kan betekenen. Vul daarvoor het contactformulier in, dan leg ik contact met jou om dit gesprek in te plannen.