Je helpt jouw ouders als zij hulp nodig hebben, nu ze niet meer alles zelf kunnen en op anderen zijn aangewezen. Artsbezoek in het ziekenhuis, even bloed laten prikken, een lamp vervangen, een brief op post doen. Je doet het allemaal maar.

Neem nou eens een opname in het ziekenhuis. Tijdens de intake wordt al gevraagd ‘Wie mogen we bellen als contactpersoon?’ Als je daar zelf als kind bij zit en een van je ouders wordt binnen een paar uur geopereerd, ga dan maar eens de gegevens van een broer, zus of buurvrouw opnoemen. Je wil heel graag horen hoe het is gegaan, niet flauw doen of het gevoel hebben dat je als kind een taak afschuift.

Je weet inmiddels dat het niet blijft bij jouw naam en telefoonnummer doorgeven. Er wordt vanuit de zorg via jou over de status geïnformeerd maar ook voor diverse zaken om een mening, medewerking of actie gevraagd. In een zorgsituatie met bijkomende taken is terug kunnen vallen op een netwerk heel waardevol.

Hoe ziet jouw netwerk er eigenlijk uit als zorg voor je ouders toeneemt?