De meest gestelde vraag aan ouders die zorg nodig hebben is: ‘Waar is de familie?’ en de meest gemaakte opmerking: ‘Dat kan de familie straks wel doen’

Ouders zitten hiermee in hun maag. Ze voelen zich als speelbal tussen twee eilanden in. Dat kan nooit de bedoeling zijn. Zeker niet op hun oude dag. Toch is dit bij veel families de realiteit. Dit doet iets met mensen.

Ouders houden of hun mond of uiten hun zorgen bij hun kinderen. Een familiebezoekje wordt er niet leuker van.

Het roept schuldgevoel op, frustratie om dit steeds aan te horen, verdriet om niet meer alles zelf te kunnen doen, angst binnen families om zich te laten zien terwijl zorgprofessionals aan het werk zijn.

Het is zo al meer dan genoeg.

Mantelzorgers doen al ontzettend veel taken voordat er überhaupt hulp wordt ingeroepen bij zorginstanties. Dit gaat bij zowel ouders als kinderen gepaard met toe moeten geven dat je het zelf niet meer kan. Vaak wordt dit over het hoofd gezien gevolgd door ‘dat moet de familie maar doen’.

Hoe denk je dat het is om dagelijks terugkerende taken naast je werk, gezin en spaarzame vrije tijd te doen?

Taken die je in stil verdriet en vanuit schuldgevoel voor lief neemt op momenten dat niemand het ziet?

Extra zorgtaken toegeschoven krijgen boven op de taken die je eerder al op je hebt genomen?

Het is zorgen maken om de zorg geregeld te krijgen. Nu weet ik niet hoeveel succes jij al hebt gehad met het veranderen van een ander? In de hoop dat deze vragen en opmerkingen niet meer worden gemaakt?

Je trotseert deze vervelende situaties door er zelf anders in te gaan staan. De enige die je kan veranderen dat ben jijzelf.

Hoe? Dat lees je in mijn E-book ‘Zet jezelf weer op nummer één!’ dat ik hiervoor speciaal heb geschreven.

Zelf thuis aan de slag, lezen en de tips opvolgen. Je kan hier jouw exemplaar van mijn E-book direct gratis downloaden.

Veel leesplezier en ga het echt doen!