Je stopt ontzettend veel tijd in het zorgen voor een ander. Je hebt jouw eigen gezin met opgroeiende kinderen; grote eters vraagt om meer boodschappen doen, de wasmand puilt ook steeds sneller uit.

Daarnaast wil je dat het goed gaat met jouw ouders en bent oh zo bang dat er weer iets bij hen voorvalt waardoor jouw taken nog meer groeien. Middenin deze zorgperikelen ontmoet je kennissen op straat. Ze vragen hoe het nu met jouw ouders gaat. Je vertelt over de huidige status en hoe erg dit allemaal voor hen is. Je hoopt dat het snel beter gaat.

Terwijl je verder loopt, krijg je stekels op je rug van dit gesprek. Het draaide alweer om de ander en je blijft achter met een gevangen gevoel waar je met niemand over praat.

Vaak wordt er over koetjes en kalfjes gepraat om vluchtig een gesprek te voeren, het kan ook afleiding zijn van waar het voor jou om draait. De ander vult mogelijk in hoe zwaar deze zorgsituatie voor jou zal zijn en vermijd dit juist als gespreksstof. Het is gemakkelijker om er omheen te draaien en ‘pijn’ te vermijden.

Ja, wanneer is aan jou voor het laatst gevraagd hoe het met je gaat?

Ben je op zoek naar een luisterend oor; een gesprek waar jouw beleving centraal staat? Neem contact met me op; bel me, stuur een mail of vul contactformulier op deze website in.