In de praktijk merk ik dat cliënten moeite hebben met grenzen aangeven. Vaak gaat het nog een stapje verder. Grenzen gewoon niet voelen.

Deze vrouwen, die ook mantelzorg verlenen aan ouders, zijn het liefste aardig, flexibel, behulpzaam en loyaal aan hun omgeving. Ze willen een ander niet tot last zijn en denken zelf alles op te moeten pakken en op te lossen voor een ander.

Ze negeren hierbij hun eigen wensen én hun behoeften die voelen ze allang niet meer. Alles in het teken van die ander!

Totdat ze merken dat ze zelf zo goed als stilstaan en eigenlijk veel meer in hun mars hebben dan dit. Dit alles blijft nu liggen. Helaas.

‘Maar hoe kom ik dan uit dat ‘web’ van die mantelzorg? Nou, dan moet je eerst wel doorhebben dat je er in zit; het gevangen gevoel op kunnen merken. Dit kan door te leren luisteren naar jouw eigen emoties. Zij vertellen jou een heel verhaal. Grenzen voelen en aangeven. Tot hier en niet verder.

Groei is onvermijdelijk, kijk maar in de natuur. Jezelf mogen ontwikkelen is jouw geboorterecht!

Heb jij ook het gevoel dat er meer zit in jou, maar dat je al een hele tijd met jouw handen aan elkaar geknoopt zit door de zorg die van je wordt verwacht? Ga dan eens in gesprek met mij.

Stuur me hiervoor een berichtje dan plannen we een vrijblijvende afspraak.

Lees hier verder in andere blogs van mij, volg me op LinkedIn of Instagram of schrijf je onderaan de webpagina in om regelmatig mijn inspiratiemail te ontvangen.