Je bent als kind ingepland om samen met jouw ouder het halfjaarlijks evaluatiegesprek met de wijkverpleegkundige te voeren. Zij kan alleen op donderdag overdag, uitgerekend jouw werkdag. Als jij niet kan, dan wordt het gesprek alleen met jouw ouder gevoerd.

Ook al komt het helemaal niet uit, je doet het toch. Het is tenslotte belangrijk dat jij niets mist en weet hoe alles gaat. Toch?

Niets gaat aan jouw ogen en oren voorbij.

Je krijgt te horen wat er allemaal is veranderd in de zorg. Dat is behoorlijk wat. Maar wat als ouders achteruitgaan in gezondheid? Jij houdt jouw adem in bij het idee alleen al.

Je maakt je zorgen en kan er met niemand over praten. Jouw ouder val je er ook maar niet mee lastig. Gedachten die je probeert te verdringen worden ingehaald door nieuwe gedachten.

Wil je graag jouw hart luchten en afscheid nemen van al jouw zorgen? Stuur mij een berichtje, ik help je graag om hier een weg in te vinden.