Hoe lang verstop jij je nog?
Jij doet het allemaal, zorgen voor een ander, toch wil je niet als mantelzorger gezien worden. Het voelt als een benauwde stempel die op je wordt gedrukt. Het is zo al zwaar genoeg en dat hoeft niemand te weten.
Je wil niet als zwakke vogel gezien worden en al helemaal niet toegeven dat je zo afhankelijk bent geworden van de taak die je toevallig op een dag op je hebt genomen en waarvan je dacht dat het maar tijdelijk zou zijn. Je hebt gehandeld met de wetenschap van toen.
Je doet het trouw week in week uit, maar dit is lang niet altijd wat jij graag wil en daar schaam je je voor. Sterker nog. Je durft het tegen niemand te zeggen. Ze zouden toch eens denken ‘Wat is dat toch voor dochter, ze wil niet eens dag na dag doen wat er van haar wordt gevraagd?’
Je hoeft je niet voor jezelf te schamen. Je bent zoals je bent. Met alle gedachten, gevoelens en gedrag dat hierbij hoort. Je bent niet de enige. Je bent ook niet de enige mantelzorger die hiermee worstelt.
Dus kom ermee voor de dag. Je mag zijn wie je bent en degene die hier iets van vindt, dat ben je vaak zelf. Laat los wat anderen van je denken en trek jouw eigen plan! Afgesproken?
Zou je hierover verder willen sparren? Stuur me een berichtje.
Ik ben Jolanda van Esch, life coach bij mantelzorg voor ouders, emotiedeskundige en ervaren mantelzorger. Ik help jou, vrouw die in het leven nog nieuwe plannen wil realiseren, maar die voortdurend onder dreigen te sneeuwen door steeds toenemende zorg voor ouders.
Hoe jij jezelf op nummer één kan zetten zodat je wel ruimte voelt voor jouw eigen plannen, dat je er echt iets mee gaat doen en wél die volgende stap in jouw leven maakt terwijl er ook goed voor jouw ouders wordt gezorgd.